slogan
stripe

Nieuws


foto1058 met Tijl & de Cloud Making Machines

Het idee van Tijl is eigenlijk heel eenvoudig. Vertrek vroeg. Laat je slepen of gebruik de turbo om naar het ideale startpunt te vliegen zodat je gebruik kan maken van de eerste thermiek. Vlieg ongeveer 700km tot aan de krachtcentrales en vervolledig de 1000 in jojo boven de centrales. Voilà, simpel hè!?

Wel… ja… en neen. Vliegen kunnen we allemaal maar zo’n vlucht duurt lang, heel lang. Geen automatische piloot, alles manueel vliegen, van de eerste tot de laatste seconde geconcentreerd blijven. De beperkte bewegingsruimte is ook niet te onderschatten, je gaat in de zwever zitten en weet dat je de komende 13u eigenlijk niet meer kan bewegen. Stel je voor dat je, gewoon voor de lol, thuis 13u op een stoel gaat zitten, vastgebonden, zonder je even los te kunnen maken om naar het toilet te gaan bijvoorbeeld, je wordt waarschijnlijk zot! En toch is dat iets wat we, voor dergelijke vluchten, als normaal beschouwen.

Het denkwerk dat aan deze vorm van 1000km vliegen is vooraf gegaan, heeft honderden uren gekost. Gedurende het winterseizoen heeft Tijl alle grote vluchten van OLC tot in het kleinste detail geanalyseerd: de grootte van de proef, de streek waarin deze gevlogen werd, luchtruimbeperkingen, de verschillende type zwevers en hun polaires met en zonder water, alle weersvoorspellingen van die dagen, behaalde gemiddelde snelheden in functie van het weer, ideale start- en landingstijden… echt alles dus, een monnikenwerk!

Wilfried Grosskinsky trok de aandacht van Tijl omdat hij zijn vlucht regelmatig verlengde boven de krachtcentrales in Duitsland. 99% van de vluchten op OLC zijn vrije vluchten. Je vliegt waar het denkt dat het weer het goed is, past de route aan naar waar de wolken er beter uit zien en optimaliseert de afstand met 5 keerpunten. Maar kan dit ook voor een opgegeven proef of voor een brevetvlucht? Volgens Tijl kan een 1000km-vlucht met 3 keerpunten (brevet) of 5 keerpunten (Charron/OLC) op die manier tussen de 5 en de 10 keer per jaar. De hele uiteenzetting die Tijl op papier zette, kan je hier terug vinden: http://www.scribd.com/doc/97134912/Cloud-Making-Machines

Op donderdag 14 juni bewees Tijl met een vlucht van 1014km dat zijn analyse juist was. Zelf kon ik spijtig genoeg die dag niet mee. Bedoeling was om dit met de EV en 2Y samen te doen. Logistieke problemen om simultaan gesleept te worden van op een ander vliegveld, geraakten te laat opgelost en stuurden onze plannen in de war. Zelf vloog ik die dag met Simon 689km met onze Duo, 2 bellen te weinig om de geplande 760km rond te maken. Een uurtje vroeger weg en het was geen probleem geweest.

’s Vrijdags belt Tijl, we babbelen even bij over de vluchten en dan valt hij met de deur in huis: “Wat denk je van 1000km zondag”? Een deel van de voorbereiding van een dergelijke grote vlucht, is het in het oog houden van de verschillende weersvoorspellingen, TopMeteo, TopTherm, RASP, enz… Dankzij zijn winterwerk, ziet Tijl ogenblikkelijk de mogelijkheden en zondag zou er zich opnieuw een kans voordoen. Ik kan, alleen moet Katia zondag werken, mmm… babysit zoeken, is 10 minuten later in orde. We spreken af om met de Nimbus te vliegen, dan kan Bert Sr. met de Ventus hetzelfde proberen. Terug met 2 zwevers, dan moeten we opnieuw simultaan gesleept worden… Maar voor Albatros is dat geen probleem, 5 minuten later is alles geregeld. Tijl blijft het weer volgen en verhoogt de mogelijke vliegafstand zelfs tot 1250!

Vrijdag 15.06: weersvoorspelling voor zondag.

Zaterdag wordt de Nimbus al uit de hangaar gehaald en in de Jaxida’s buiten vastgemaakt, LX en iPaq’s worden geprogrammeerd. De 2Y wordt opgebouwd en krijgt ook de Jaxida’s aan. De slepers worden vooraan in de hangaar gezet. Alles wat nu al klaar is, is tijdwinst voor ’s morgens. Ook het water voor de volgende dag wordt al voorzien. We plannen om de Nimbus op het maximum startgewicht van 800kg te vliegen, moeilijker als de thermiek 's morgens nog zwak is, maar interessant om 's middags tegen de wind op te boxen. Terug thuis maak ik nog alle proviand klaar voor 's anderendaags, eitje bakken voor tussen de boterham, Aquarius, appelen in partjes en Belvita Lu-koekjes. De iPaq’s gaan nog aan de lader tot morgenvroeg om de interne batterij helemaal vol te laden, anders trekken ze de batterijen van de Nimbus leeg.

“Het belangrijkste van een grote vlucht is de wekker”, zegt Tijl! Die gaat om 5u50. Auw! Maar dat valt nog mee in vergelijking met de wekker van Katia, die liep af om 3u15 om te gaan werken, nog meer auw! Koud water maakt mij wakker. Ik maak mij rustig klaar, gene rush, gene stress. De rit naar Kiewit verloopt vlot. Ik ben benieuwd naar de staat van het veld want het heeft gisteren avond en afgelopen nacht nog heel hard geregend. Zou dit invloed hebben op de weersvoorspelling, vraag ik mij af? Beide toestellen staan al in piste. Het plein ligt er nat bij maar het is te doen. Er zijn toch al heel wat Albatrossers komen opdagen om te helpen en de start mee te maken.

6u30: Tijl maakt de ZY klaar...

7u30: ZY & 2Y in piste...

Tijl brieft me over het weer. De update van 6u geeft niet speciaal goed zweefweer, wel een lange vliegdag, begin van de thermiek rond 8u30. TopMeteo en TopTherm verschillen lichtjes. 1250 is te groot, ergens rond de 1100 zou moeten gaan. Tot nu toe was de grootste opgegeven proef ooit vanuit België 1041km, daar willen we over. We plannen 1058km en stellen het vertrek een beetje uit om zeker te zijn van de vroege thermiek.

Ook Wil en Stijn, onze sleeppiloten, zijn er klaar voor en worden door Tijl gebrieft over het vertrekpunt. De Nimbus heeft geen transponder, het Nederlandse luchtruim mogen we dus niet gebruiken. Daarom moeten we, onder de TMA van Luik door, naar de Duitse grens gesleept worden. 8u15, nog 25 minuten tot de start, ik maak mij klaar in de Nimbus. Veel plaats is er niet, eerst zien dat ik goed zit want volgens ons schema zijn we vanavond pas terug rond 21u30. In extremis zou dit kunnen uitlopen tot 22u27, 30 minuten na sunset.

Nadat ikzelf goed vastgeriemd ben, volgen alle extra’s: batterijen, drinken, eten, Eddy De Conincks fameuze muggenpoetsersysteem, nog extra drank voor Tijl en… dan kan er bij mij niets meer bij. De rest moet Tijl zien weg te proppen. Ook dat lukt maar er is echt wel geen plaats meer over. Wat is de XL-romp van onze Duo toch een luxe! De LX, iPaq, Oudie en extra logger gaan nu pas aan om de batterijen zoveel mogelijk te sparen. De SPOT staat aan. Ondertussen overlopen we nog eens alles. We zijn er klaar voor. De slepers draaien warm.

8u32: Kan de iPad er nog ergens bij ?

Om 8u39 geven we nog een laatste ‘salut’ naar tiploper pa en geeft Wil met de Husky volle gas. Over de radio horen we Stijn en Bert Sr. ook vertrekken. Wil draait ogenblikkelijk naar links over de Kempense steenweg heen. Ik kijk achterom en zie dat de Robin met de Ventus ons volgt. We draaien verder links, nog voor de Philips door, richting Ford Genk. Wil volgt het kanaal naar Veltwezelt en draait dan rechts naar Visé. De sleep gaat op 450m grond, zo blijven we uit de TMA van Luik. Eenmaal onder de TMA uit, klimmen we naar 1200m MSL (1000m AGL). De wolken hangen op ongeveer 700m, het is een prachtig schouwspel. Net voor de startlijn koppelen we los, de turbo gaat buiten voor de motortest, geen tijd te verliezen. 2Y vliegt achter ons, ook hij test de turbo.